❤ Πού και πού θα τα λέμε! ❤

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

ΗΡΘΕ ΤΟ...ΤΕΛΟΣ!!!

Λίγο πριν το τέλος του χρόνου, δεν είναι που μας πιάνει ένα... "Τί έκανα τη χρονιά που φεύγει?", "Τί θα ήθελα να αλλάξω για την επόμενη?", "Τί είναι αυτό για το οποίο έχω μετανιώσει?" κτλ? Κάπως έτσι νομίζω πως θα κλείσω τις φετινές αναρτήσεις... Λίγο πριν το τέλος λοιπόν... (Τώρα που γράφω "τέλος", είναι 15/12/12 και ώρα 16:30, ελπίζω το τέλος του κόσμου(!) να μην έρθει σε λίγα 24ωρα, γιατί εγώ πότε θα δημοσιεύσω αυτό το post? Τσάμπα κάθομαι κ' γράφω??? Αλλά προφανώς, για να με διαβάζετε τώρα, ΤΟ ΤΕΛΟΣ... ΔΕΝ ΗΡΘΕ!!!)
Λοιπόν: Πριν από 2 χρόνια, (κάτι λιγότερο από 2 χρόνια!) είχαμε πάει με τον Γιάννη σε έναν web-designer για να μας φτιάξει μια ιστοσελίδα για τη δουλειά μας. Όταν πήρε στα χέρια του, το προσχέδιο που είχα ετοιμάσει, χαμογέλασε κ' είπε πως αυτό που του παρουσίασα, εκείνος δεν θα το έφτιαχνε με τίποτα γιατί το κόστος του δεν θα ξεπερνούσε τα 10€. Περιττό να σας πω, πως ενώ συνήθως πεισμώνω σε βαθμό που δεν περιγράφεται, εκείνη τη στιγμή, ένιωσα πως είχα πιάσει πάτο. Για πολλές μέρες ένιωθα χάλια. Με κλάματα κ' δε συμμαζεύεται... Μετά από παρότρυνση/εμψύχωση/ενθάρρυνση του Γιάννη, πείστηκα να δημιουργήσω μόνη μου ένα blog, για να προμοτάρουμε αυτό που κάνουμε. (Να σημειωθεί πως δεν είχα ιδέα από blogging. Δεν είχα ιδέα από σχεδιασμό, widgets, templates κτλ, κ' ούτε ήξερα πως υπάρχουν κ' θεματολογίες τύπου: μαγειρικής, decoupage, χειροποίητων κοσμημάτων κ.ο.κ.) Τέλος πάντων, Πέμπτη απόγευμα πήρα την απόφαση, Παρασκευή έκανα την πρώτη ανάρτηση. Σκοπός θα ήταν η προώθηση των επαγγελματικών μας δραστηριοτήτων. Βέβαια αυτό, δεν έγινε ποτέ!!! Σιγά-σιγά, αρχίσαμε να γνωρίζουμε άτομα... Να ανταλλάσσουμε απόψεις... Να θαυμάζουμε δημιουργίες τους... Και έτσι, πήραμε την  απόφαση το ιστολόγιό μας, να είναι ένα ποικίλης ύλης ιστολόγιο, που να μοιάζει λίγο με... χαρούμενο inetrnet-ικό περιοδικό!!! Και ως περιοδικό θα έπρεπε να έχει κ' σταθερή κυκλοφορία! (Εξ' ου κ' το "Κάθε δεύτερη Παρασκευή στις οθόνες σας!!!")
Πριν 3 μήνες, αρχές Σεπτέμβρη, δημιούργησα κ' το ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ BLOG μας. Ταυτόχρονα όμως, διαπίστωνα πως πολλά από τα ήδη υπάρχοντα blogs διέκοπταν σιγά-σιγά τη λειτουργία τους. Άλλα για προσωπικούς λόγους, άλλα για λόγους ΚΛΟΠΗΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, άλλα για ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ Κ' ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΗ ΣΧΟΛΙΑ κ' η λίστα δεν έχει τέλος. (Άσε που έχω την αίσθηση, πως μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, πολλοί... "χάθηκαν"). Πολύ πρόσφατα, σκέφτηκα πως εφ' όσων το επαγγελματικό ιστολόγιό μας το είχα ετοιμάσει, ίσως έπρεπε να σταματήσω τη λειτουργία αυτού εδώ, του πρώτου μας. Ο σκοπός μας είχε επιτευχθεί. Όμως, ειλικρινά, δεν νομίζω πως μπορώ να το κάνω... Έχω πάθει εξάρτηση πλέον!!! Από όλους εσάς!!! Που μας έχετε αγκαλιάσει κ' μας έχετε καλοδεχθεί!
Υπήρχαν όμως κ' φορές μέσα σε αυτά τα -σχεδόν- 2 χρόνια που ένιωθα πολύ άβολα. Πολλοί από εσάς κάνατε σχόλιο στην κάθε μας ανάρτηση αλλά εγώ δυστυχώς, δεν μπορούσα να παρακολουθώ τόσο στενά τα δικά σας blogs -κυρίως αν αυτά είχαν καθημερινές αναρτήσεις-. Αν είχα τη δυνατότητα να κάνω καθημερινά σχόλια στην κάθε ανάρτηση, ίσως να είχα κ' το χρόνο να κάνω κ' δικές μας καθημερινές αναρτήσεις!!! Κανένας ποτέ δεν μας παραπονέθηκε γι' αυτό, εγώ όμως ένιωθα κ' νιώθω άβολα... Και ξέρω πολύ καλά, πως το blogging πρέπει να είναι διασκέδαση κ' όχι... καταναγκασμός.
(Σημείωση: Τα blogs που ακολουθούμε είτε μέσω GFC, είτε μέσω MAIL, είτε μέσω BLOGLOVIN' είναι... 1.207!!!)
Γι' αυτό λοιπόν, ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΣΕΖΟΝ... ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑΓΕΣ!!!
Οι αναρτήσεις μας, θα γίνονται κάθε πρώτη Παρασκευή του μήνα (δηλαδή η επόμενη θα είναι σε 2 Παρασκευές από τώρα, που ταυτόχρονα θα είναι κ΄η πρώτη Παρασκευή του μήνα!!! Είδατε? Όλα βολικά μας ήρθαν με τις ημερομηνίες!!!)
Τί άλλο? Α, ναι! Η εμφάνισή μας, δεν θα είναι τόσο μωβ!!! Για την ακρίβεια, δεν θα είναι καθόλου μωβ! (Ούτε εγώ δεν πιστεύω αυτό που μόλις έγραψα!!!) Θα είναι πιο... dark... Πιο... rock... Πιο... ε, θα το δείτε!!! Η θεματολογία μας ελπίζω να συνεχίσει να είναι η ίδια κ' τα υπόλοιπα θα τα δείτε στην... πράξη!!!
Κι έτσι, ευελπιστώ να καταφέρνω να περνάω περισσότερες ώρες στα σπιτάκια σας από τον νέο χρόνο!!! Έτσι κ' αλλιώς, δεν ακολουθώ ούτε ένα blog από υποχρέωση! Όλα είναι πονήματα ψυχής κ' καρδιάς κ' εμείς απλά... υποκλινόμαστε κ' νιώθουμε υπερηφάνεια που στολίζετε την γειτονιά των bloggers με την παρουσία σας!!!
Κάπως έτσι, περήφανα  ένιωσα όταν έβαλα την τελειωτική πινελιά στο επαγγελματικό μας blog. Ήταν σχεδόν, όπως το είχα φανταστεί! Αγγίζει το αρχικό μου όνειρο σε ένα ποσοστό 95+%!!! Και δεν με αφορά, αν κάποιος το κοστολογεί με 10€ ή ακόμα λιγότερα!!! Εμάς μας καλύπτει!!! Εκείνος που ήθελε πιο... επαγγελματική δουλειά, οδεύει προς λουκέτο... Θα μου πείτε: Και χαίρεσαι με αυτό? Η απάντηση είναι "ΟΧΙ". Δεν μου είναι καθόλου ευχάριστο να βλέπω κατεβασμένα ρολά στο νησί μου, όμως όλοι μας πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε τις επιθυμίες κ' τα όνειρα των άλλων. Να μην τα ειρωνευόμαστε.  Να τους δίνουμε ώθηση. Όπως έκανε ο Γιάννης με τη δική μου... περίπτωση!!! Και τί κατάλαβε ο καημένος? Είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάσει ό,τι παλαβομάρα μου έρθει στο κεφάλι...  Είναι εκείνος που ζαλίζω για την παραμικρή αλλαγή που θα κάνω... Εκείνος που μου έδειξε εμπιστοσύνη!!!

Και για να μην ξεχνιόμαστε: Θυμάστε που στην πρώτη φετινή ανάρτηση, σας είχα πει πως δεν πιστεύουμε πως αν ξεκινήσει αισιόδοξα το έτος θα συνεχιστεί έτσι κ' αν ξεκινήσει με γκρίνια θα πάει στραβά όλη η χρονιά? Ε, λοιπόν, δίκιο είχα!  (Και πάλι! Κουραστικό είναι να έχω ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ!!!!!!!!)
Πέρα από την πλάκα, την πολύ-πολύ θετική blog-o-χρονιά, κλείνουν μερικά δωράκια που κερδίσαμε, που όμως θα τα δείτε... next year!!!
Τα λέμε... του χρόνου!!!


ΥΓ: Μετά το πέρας των γιορτών, μην ξεχάσετε να γυρίσετε τις ζυγαριές σας, δύο κιλά πίσω!!!

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

ΚΟΣΜΗΜΑ, ΣΚΕΤΗ... ΓΛΥΚΑ!!!

Πριν κάποιες μέρες, παρέλαβα ένα πακετάκι από την Κρήτη. Ήταν ένα από τα δωράκια που προσέφερε η γλυκιά Pinelia, για το Giveaway της, (μία εκ των νικητριών ήμουν κι εγώ!!!) Μέσα στο πακετάκι, εκτός από το δωράκι μου και το σημείωμα της (το οποίο, όπως πάντα, το κρατάω για εμένα μόνο κ' δεν το δημοσιεύω!!!), υπήρχαν κ' πολλές-πολλές... καραμελίτσες!!! Ξέρετε, από αυτές τις φρουτένιες, με υφή ζελέ!!! Σκεφτόμουν λοιπόν, πως είναι κρίμα να σας παρουσιάσω μόνο το δωράκι μου κ' να μην αναφερθούν καθόλου τα γλυκισματάκια!!! Οπότε, είπα να τα συνδυάσω κ' τα δύο μαζί!!! Δημιούργησα (προσπάθησα, τουλάχιστον να δημιουργήσω!) σχεδιάκια με καραμελο-pattern!!! Και ιδού:

Βραχιολάκι-λουλουδάκι,σκέτη γλύκα!!!

Γλυκό βραχιολάκι αγάπης!!!

Χριστουγεννιάτικο γλυκό κόσμημα!!!

Και για το τέλος κράτησα ένα ματάκι για τον γλυκούλη Λίο... Για να μην του ξανασυμβεί τίποτα κακό στη ζωή του... Ποιος είναι ο Λίο??? Να περάσετε μια βολτίτσα από το blog της Pinelias και θα μάθετε κ΄ποιος είναι ο Λίο κ' πιο είναι αυτό το υπέροχο κορίτσι!!!
Ένα πολύ-πολύ μεγάλο ευχαριστώ, Pinelia μου!!! Το βραχιολάκι είναι εκπληκτικό!!!

Α, έχω κ' μια δυσάρεστη είδηση: Μετά το πέρας της... φωτογράφισης, η τύχη των γλυκισμάτων... αγνοείται!!!!!!!


Και τώρα θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας ένα βιντεάκι, που δεν έχει σχέση με τα Χριστούγεννα  αλλά κάθε φορά που το βλέπουμε, εκεί μας πάει για κάποιο λόγο... Δεν δημιουργεί συναισθήματα χαράς, αλλά σίγουρα συγκινεί... Πολλοί από εσάς, ίσως να το έχετε ξαναδεί: Είναι η νικήτρια του "Ουκρανία Έχεις Ταλέντο" για το 2009,  Kseniya Simonοva... Ζωγραφίζει με... άμμο!!! Τα συμπεράσματα, δικά σας!!!



Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

ΚΑΡΤΕΣ (ΧΩΡΙΣ... ΔΑΝΕΙΟ!!!)

Χμμμ... Τί είναι αυτό???

Α, κάτι Χριστουγενιάτικο!!!

Ανοίγει κι όλας???

Σωστά μαντέψατε: Μία Χριστουγεννιάτικη κάρτα!!! (Υποτίθεται πως αυτού του είδους οι κάρτες  λέγονται "Tri Fold Cards", αλλά για μένα είναι οι κάρτες-"Βεντάλια" ή κάρτες-"Ακορντεόν", εξαιτίας του σχήματός τους!!!) -Στο κάτω-κάτω, δική μου είναι η ανάρτηση, όπως θέλω τις λέω!!!-

Κι εδώ η προηγούμενη κάρτα, μαζί με την οικογένειά της!!!

Μεταξύ μας: Από αυτή την οπτική, μου αρέσει περισσότερο!!!

Αναμένοντας καρτερικά την ώρα της αποστολής τους!!!

Συνήθως, τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες τις έχω ήδη έτοιμες από τα γενέθλιά μου (μέσα... Ιουνίου, δηλαδή!!!), αλλά φέτος... καθυστέρησα λιγάκι!!! Αυτές λοιπόν, με μερικές ακόμα που ετοιμάζονται, θα προσφέρω σε αγαπημένα μας πρόσωπα: Φίλους, συγγενείς κ' συνεργάτες. Είναι η πρώτη φορά που επιχειρώ να κάνω τέτοιου είδους... διπλώματα στο χαρτόνι, οπότε ξέρω πολύ καλά πως υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης!!! 
Ά, μην το ξεχάσω: Όσοι (bloggers ή μη), λάβουν από εμάς κάποια τέτοια κάρτα, ας κάνουν τους ξαφνιασμένους. Ξέρετε, ότι κ' καλά, δεν τις έχετε ξαναδεί κ' τέτοια... για να μην... χαλάσει η έκπληξη!!!






Και στα διαλείμματα από την κατασκευή καρτών, είπα να "σουλουπώσω" λίγο ένα παλιό organizer!!! Το αγόρασα πριν 10+ χρόνια, μαζί με κάποιο περιοδικό... Ήταν agenda-organizer του 2002 κ' εγώ τότε πήγαινα λύκειο... Είχα και το κόλλημα με τη metal μουσική, οπότε να κυκλοφορώ με γούνινo πορτοκαλί organizer, λίγο... χλωμό!!! Όλως περιέργως, πριν λίγες μέρες που τo εντόπισα, μου έκανε click!!! (Εξακολουθώ να λατρεύω τα rock ακούσματα -όχι τόσο τα metal- αλλά, λόγω δουλειάς, τα αφτιά μου έχουν γίνει περισσότερο επαγγελματίες κ' είναι δεκτικά σε διάφορα είδη μουσικής!!!)

Είναι σε εξαιρετική κατάσταση!!! Πεντακάθαρο κ' μυρωδάτο!!!

Του αφαίρεσα τα φύλλα... Έφτιαξα δικά μου διαχωριστικά με χαρτονάκια... Δημιούργησα και το δικό μου ημερολόγιο!!! 

Ασφαλώς, τύπωσα και δικά μου χαρτάκια, με τα στοιχεία μας, παρόλο που φοβήθηκα πως δεν  θα καταφέρω να κάνω τις τρύπες στο σωστό σημείο!!! Τελικά, το μέτρημα που έκανα ήταν σωστό!!!

Και ιδού!!! Λόγω του ότι είναι αρκετά extreme εξωτερικά, επέλεξα εσωτερικά να είναι απλό, κ' όχι... τσίρκο!!! Και φυσικά, το εφοδίασα με τις νέες  μας επαγγελματικές κάρτες!!!






Τί άλλο??? Τί άλλο??? Ά, ναι!!! Το τελευταίο μου hobby είναι η κατασκευή των δικών μας blogger templates!!! Όπως βλέπετε κι μόνοι σας, κι εδώ υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, αλλά προς το παρόν είμαι τόσο ενθουσιασμένη με αυτή την ανακάλυψη μου (τρομάρα μου!), που δεν με ενοχλούν και πολύ οι ατέλιές του!!!
Είπα να κάνω το ξεκίνημα με το Χριστουγεννιάτικο template, για να αλλάξει λίγο η διάθεσή μας... Πολλοί από εμάς, δεν περνάμε την καλύτερή μας φάση ψυχολογικά, αλλά κάτι πρέπει να κάνουμε... Όλοι μας... Εγώ ξεσπάω στις εμπνεύσεις της στιγμής!!! (Κάτι είναι κι αυτό!!!)
Σαν να γράφω σε ημερολόγιο, δεν μου βγήκε αυτή η ανάρτηση???
Σύντομα θα δείτε κι άλλες αλλαγές: Όχι μόνο στην εμφάνιση του blog, αλλά κ' στον τρόπο λειτουργίας του... Καλά, όχι και πολύ σύντομα, σε λίγους μήνες... Ή μήπως όχι??? 

Αφήσαμε αρκετό μυστήριο πίσω μας πριν αποχωρήσουμε???

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

ΕΙΣΑΙ ΖΩΟ, ΤΕΛΙΚΑ!!! (ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΕΝΝΟΙΑ!!!)

Όλοι (ή έστω οι περισσότεροι) όταν ήμασταν παιδιά, είχαμε προσπαθήσει έστω κ' για μία φορά να "δημιουργήσουμε" διάφορα...ζωάκια (πχ σκυλάκι, λαγουδάκι, περιστέρι κτλ) με τα χέρια μας, ή μάλλον με τη σκιά των χεριών μας σε κάποιον τοίχο...
Τί γίνεται όμως, όταν ορισμένοι έχουν έμπνευση κ' πάνε αυτό το παιδικό παιχνιδάκι, ένα βήμα παρακάτω κ' δεν ασχολούνται με σκιές αλλά με... χρώμα???
Για ρίξτε μια ματιά κ' πάρτε... ιδέες!!!





















(Η τρίτη εικόνα απεικονίζει αετό κ' η τελευταία παγώνι, ok??? Προς αποφυγή... παρεξηγήσεων!!!)

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

ΟΜΙΛΕΙΤΕ... "ΕΛΛΗΝΙΚΑ"???

Είναι κοινά αποδεκτό, πως η ελληνική γλώσσα είναι πολύ πλούσια... Εμείς όμως, μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως ... κατέχουμε αυτόν τον πλούτο??? Και αν ναι, μήπως υπάρχουν λέξεις που μας... έχουν διαφύγει??? Για ρίξτε μια ματιά!!! (Μην τις πάρετε κ' πολύ σοβαρά όμως, γιατί απλά... δεν υπάρχουν!!! Κυριολεκτικά δεν υπάρχουν: Οι λέξεις αυτές προέρχονται από το απολαυστικό "Πλαθολόγιο Λέξεων" του Λύο Καλοβυρνά.)

Αθλιόφυτο, το
Διακοσμητικό φυτό σε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και άλλους χώρους δημόσιας χρήσης, που κανείς δεν φροντίζει και γι' αυτό έχει τα μαύρα του τα χάλια. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν, ότι το ίδιο φυτό, ίσως έχει την ευθύνη για τη μόνιμη απουσία των υπαλλήλων από τα γραφεία τους, επειδή... δεν αντέχουν στη θέα του!!!

Απλυτήρι, το
Το ποτήρι που αφήνουμε δίπλα στο νεροχύτη για να πίνουμε νερό, ώστε να μη βγάζουμε καθαρό από το ντουλάπι κάθε φορά.
Να σημειωθεί ότι η λέξη δεν έχει πληθυντικό. Αν είναι πάνω από ένα, τότε λέγονται σκέτο «άπλυτα ποτήρια»!!!

Αφαναροψία, η
Οφθαλμολογική πάθηση ορισμένων Ελλήνων οδηγών, κατά την οποία, το κόκκινο και το πορτοκαλί των φωτεινών σηματοδοτών, θεωρούνται αποχρώσεις του πράσινου, οπότε δεν προκύπτει λόγος να σταματήσουν...

Βρομιλί, το
Χρώμα που έχει πάψει να είναι χρώμα και είναι απλώς βρόμικο, το χρώμα της βρομιάς. π.χ. «Δεν αγόρασα τα μπεζ σουέντ παπούτσια, γιατί σε λίγους μήνες θα γινόντουσαν βρομιλί».

Γουστέλλειψη, η
Η επιστημονικά ανεξήγητη πάθηση, από την οποία υποφέρουν ορισμένοι συνάνθρωποί μας, κατά την οποία νομίζουν ότι το λαχανί, συνδυάζεται επιτυχώς με το κόκκινο της φωτιάς ή, εδώ που τα λέμε, με οποιοδήποτε άλλο χρώμα. Καθημερινά, στα μεσημεριανάδικα της τηλεόρασης, καταγράφονται πολλές τέτοιες περιπτώσεις...

Δεγράφυλοι, οι
Η συλλογή από στυλό, που φυλάμε στη μολυβοθήκη μας, παρότι έχουν πάψει από καιρό να δουλεύουν. Έχει παρατηρηθεί, πως κάθε φορά που πρέπει να γράψουμε στα γρήγορα κάποιο τηλέφωνο ή μια άλλη πληροφορία, πιάνουμε δεγράφυλο και τσαντιζόμαστε, οπότε μας έρχεται να τους πετάξουμε. Παραδόξως, όμως, δεν τους πετάμε, αλλά τους ξανατοποθετούμε στη θέση τους, (τους περισσότερους με καπάκι από άλλον που έχει χαθεί και δεν του ταιριάζει...)

Δολιοκλωστή, η
Ύπουλη κλωστούλα που κρέμεται από κάποιο είδος ρουχισμού και που μόλις τραβάς για να την κόψεις, καταλήγεις να ξηλώσεις το μισό ρούχο, στις περισσότερες των περιπτώσεων, όταν είσαι καλεσμένος σε γάμο ή γεύμα...

Δυσφυταπιστώ, ρ. αμετβ.
Σε δημόσιους χώρους, δυσπιστώ αν τα φυτά που κοσμούν τον χώρο είναι αληθινά ή όχι και προσέχοντας μη με πάρει κανείς μάτι, τα ζουλάω για να το επιβεβαιώσω. (Συνεκδοχικά: Αναρωτιέμαι αν κάποιος είναι πραγματικά τόσο ηλίθιος ή το παίζει...)

Κρετινερωτήσεις, οι
Ερωτήσεις με πασίδηλες απαντήσεις που συνηθίζουν να κάνουν οι δημοσιογράφοι σε δύσμοιρους πολίτες. Οι εν λόγω ερωτήσεις καταδεικνύουν περίτρανα, ότι οι δημοσιογράφοι έχουν IQ φρυγανιάς. π.χ. Σε κάποιον που μόλις έχει πέσει από τον έκτο όροφο: «Πονάτε;». Σε κάποιον που μόλις έχασε μάνα, πατέρα, τρία αδέρφια και το σκυλάκι του σε αυτοκινητιστικό: «Πώς αισθάνεστε;»...

Κτελοντούρι, το
Το είδος ελεεινής μουσικής που σε κρατά ξύπνιο σε νυχτερινά ταξίδια με τα ΚΤΕΛ. Το μεγαλύτερο μέρος της άγρυπνης νύχτας, το περνάς αναρωτώμενος "πώς είναι δυνατόν ο οδηγός να είναι στα ντουζένια του στις 4 η ώρα το πρωί?" και ποτέ δεν λύνεις την απορία: "αφού γουστάρει που γουστάρει να τα ακούει, γιατί δεν παίρνει μαζί του 5-6 cd και τη βγάζει Αθήνα-Θεσσαλονίκη κι αυτός και οι άλλοι με το ίδιο..."

Μελλοχρήσιμο, το
Αντικείμενο πασιφανώς άχρηστο, το οποίο το φυλάω κάπου γιατί ίσως στο μέλλον φανεί χρήσιμο. Αποτελεί σημαντικό κανόνα ότι τα μελλοχρήσιμα, όταν τελικά τα χρειαστούμε στο μέλλον, ποτέ δε θυμόμαστε πού τα έχουμε βάλει και η μοναδική φορά που πιθανόν να χρειασθούν είναι την επόμενη μέρα που επιτέλους τα έχουμε πετάξει!!!

Πωλητεύω, ρ. μετβ.
Εσφαλμένα θεωρώ πελάτη καταστήματος ως πωλητή, οπότε τον ρωτάω πού είναι η μαγιονέζα ή πόσο κάνει το μπλε κηροπήγιο κι εκείνος αγριοκοιτώντας με, μου λέει ότι δεν δουλεύει εδώ!!!

Σοκολησυχώ, ρ. αμετβ.
Το άγχος να διαλέξω το πιο νόστιμο σοκολατάκι από ποικιλία και να μην πέσω σε αυτό που δεν μ' αρέσει. Επίσης, το άγχος από την προσπάθεια να αντιστοιχίσω τα σοκολατάκια με τις εικόνες που δείχνει η συσκευασία, προκειμένου να αναγνωρίσω τι είναι το καθένα και να μην πέσω σε αυτό με το λικέρ ή τη μόκα...

Ταβλαριέμαι, ρ. αμετβ.
Η απώλεια του ενδιαφέροντος σου για ένα παιχνίδι τάβλι, όταν σου καθίσταται πλέον πρόδηλο, ότι χάνεις!!!

Υδροτηλέφωνο, το
Τηλεφωνική συσκευή που είναι προγραμματισμένη να χτυπά δυο λεπτά αφότου μπεις να κάνεις μπάνιο. Το υδροτηλέφωνο είναι επίσης προγραμματισμένο να σταματήσει να χτυπά μόλις το σηκώσεις, ενώ στάζεις νερά παντού και κινδυνεύεις από πνευμονία αλλά ακόμα κι αν το προλάβεις, αυτός που ζητούν δεν μένει εκεί. Στη καλύτερη δε των περιπτώσεων, ακούς το ηχογραφημένο μύνημα του ΟΤΕ να διαφημίζει τις καινούργιες του υπηρεσίες...

Χερουλομάχαιρα, τα
Πλαστικές σακούλες με χερούλια από σκληρό πλαστικό, ειδικά κατασκευασμένο να σου κόβει τα χέρια, όπως κι αν προσπαθήσεις να τις πιάσεις. Οι σακούλες αυτές είναι συνήθως μεγάλου μεγέθους ώστε να βάζεις πολλά και βαριά πράγματα και έτσι να διευκολύνεται η κατακρεούργηση του χεριού σου...



Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ... ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ!!!


Μετά τις... retro αναρτήσεις μας με παλιές παιδικές σειρές, παλιά παιχνίδια και παλιά σχολικά αντικείμενα, σήμερα έχουμε για εσάς κάτι τελείως κόντρα!!! 
Όχι απλά "δημιουργήσαμε" ένα νέο παιχνιδάκι, αλλά και το θέμα του θα είναι διάφορες πρόσφατες στιγμές μας... Και μάλιστα, φωτογραφικές μας στιγμές!!! Είναι κι αυτός ένας τρόπος να γνωριστούμε λίγο καλύτερα, δε νομίζετε??? Πάμε όμως να σας το... γνωρίσουμε στην πράξη!!!

1 Ποια είναι η πιο πρόσφατη φωτογραφία που τράβηξες με το κινητό σου ή τη φωτογραφική σου  μηχανή?
Επειδή στη φωτογραφική μηχανή και τη Handycam υπάρχουν πλάνα από επαγγελματικές μας εκδηλώσεις, που πρέπει πρώτα να επεξεργαστώ για να τα "ανεβάσω" στο επαγγελματικό μας blog, σας δείχνω την πιο πρόσφατη φωτογραφία που τράβηξα από το κινητό μου (02.09.12), για να τη στείλω με MMS στην ξαδέρφη μου... Ναι, ξέρω... Τα νύχια μου ήταν πολύ... χαρούμενα(!) εκείνες τις μέρες!!!

Ποια είναι η φωτογραφία που έχεις τώρα wallaper στον υπολογιστή σου? 
Δεν κατάλαβα πού είναι το αστείο... Το λογότυπό μας είναι, απλά... είναι σε ... Χριστουγεννιάτικο Mood!!!

3 Ποια είναι η πιο πρόσφατη αγορά σου?
Προφανώς, δεν εννοώ από το super market, αλλά τώρα που το σκέφτομαι, γιατί όχι??? Εγώ πάντως, αν θέλω να είμαι ειλικρινής απέναντί σας, πρέπει να ανεβάσω φωτογραφίες από καραμελάκια για τον πονόλαιμο (με τα οποία τον τελευταίο καιρό, έχουμε γίνει... κολλητοί!!!), προτίμησα όμως, να σας δείξω την τελευταία μου διακοσμητική αγορά.  Είναι μια αυτοκόλλητη ταπετσαρία τοίχου, την οποία έχω ήδη τοποθετήσει στο δωμάτιό μου (που, by the way(!), ΕΙΝΑΙ ΛΙΛΑ ΚΙ ΑΣ ΜΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!!!)

4 Ποια είναι η πιο πρόσφατη δημιουργία σου?

Είναι μια κάρτα που έφτιαξα αυτή τη βδομάδα για τα γενέθλια μιας φίλης!!! Πάνω βλέπετε  μια... συνολική  άποψη της κάρτας και κάτω, βλέπετε την πίσω όψη της σε... κομμάτια!!! (Σιγά να μη σας έδειχνα και τις ευχές!!! ΕΙΠΑΜΕ!!!)

5 Ποιο είναι το πιο πρόσφατο δώρο που έλαβες?
Και τώρα... όλη η αλήθεια για αυτό το παιχνίδι!!! Η υπέροχη Δέσποινα από το εξαιρετικό blog MaguillageGr, έκανε ένα Giveaway με την ευκαιρία της επιστροφής όλων ΣΑΣ (γιατί εμείς δουλεύαμε!!!) πίσω στο blogging και για να καλωσορίσουμε όλοι μαζί το Φθινόπωρο... Υποθέτω πως μπορείτε να φανταστείτε, μετά από 4 μήνες τρεξίματος στη δουλειά, και στο καπάκι, 15+ μέρες "τάβλα" στο κρεβάτι με πυρετούς, καταρροές  ιώσεις, γρίπες και δε συμμαζεύεται,  πόση χαρά πήρα όταν μου ανακοίνωσε η γλυκιά μου Δέσποινα, πως ήμουν εγώ η νικήτρια του Giveaway της!!! Το δώρο της, το βλέπετε στην πιο κάτω φωτογραφία, αλλά δυστυχώς, δεν μπορώ να σας μεταφέρω τα αρώματα... Είναι πολύ κρίμα πάντως, γιατί ΕΙΝΑΙ...SUPER!!! 
Το setάκι αυτό λοιπόν, αποτελεί το πιο πρόσφατο δώρο που έλαβα και σκέφτηκα να σας το παρουσιάσω μέσα από αυτό το παιχνιδάκι!!! Ελπίζω να σας άρεσε η ιδέα μου και... Δεσποινάκι μου, σε ευχαριστώ πολύ-πολύ!!! Να είσαι πάντα καλά!!!
Οι κανόνες του παιχνιδιού, είναι οι εξής... ένας(!): ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΝΟΝΕΣ!!!
Μπορείτε να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε ερωτήσεις, μπορείτε να τροποποιήσετε τις υπάρχουσες ερωτήσεις, μπορείτε να έχετε περιγραφή με σχόλια ή όχι... Εμείς δημιουργήσαμε το παιχνίδι κ' το αφήνουμε να τραβήξει το δρόμο του!!! Όποιος θέλει μπορεί να το... "υιοθετήσει" κ' να του συμπεριφερθεί με όποιον τρόπο πιστεύει πως του αξίζει!!! 
Υ.Γ.1: Αν (και όσοι) θέλετε να παίξετε το παιχνιδάκι μας, μπορείτε να μας αφήνετε και ένα link με την ανάρτησή σας για να μην... χάσουμε απότομα την επαφή με το... δημιούργημά μας!!!
Υ.Γ.2: Το blog της Δέσποινας, δε χρειάζεται να σας πω να το επισκεφθείτε... Είμαι σίγουρη πως θα το κάνατε, ούτως ή άλλως!!! Το αξίζει!!!
Αυτά για την ώρα!!! Από εμάς, ένα μεγάλο: 
___________________________________$$$$$$$$$
___________________________________$$$___$
___________________________$$$____$$$$
_________________________$$$$$$$__$$$$$$$$$$$
_______________________$$$$$$$$$___$$$$$$$$$$$
_______________________$$$___$______$$$$$$$$$$
________________$$$$__$$$$_________________$$$
_____________$__$$$$__$$$$$$$$$$$_____$____$$$
__________$$$___$$$$___$$$$$$$$$$$__$$$$__$$$$
_________$$$$___$$$$$___$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$
____$____$$$_____$$$$__________$$$___$$$$$$$
__$$$$__$$$$_____$$$$_____$____$$$_____$
__$$$$__$$$_______$$$$__$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$______$$$$__$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$_____$$$$___$$$$$$
___$$$$$$$$$$$_____$$$
____$$$$$$$$$$$____$$$$
____$$$$$__$$$$$___$$$
____$$$$$___$$$$$$
____$$$$$____$$$
_____$$$$
_____$$$$

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ... Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς (γιορτάζεται κάθε τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου), αποφασίσαμε για σήμερα, απλά να σας υπενθυμίσουμε πως πρέπει να δίνουμε...  σημασία στην καρδιά μας... Είτε αυτό έχει να κάνει με την υγεία μας, είτε έχει να κάνει με τα... συναισθηματικά μας!!!  
Το post συνοδεύεται από "πειραγμένες" φωτογραφίες από εμάς (ξέρετε, το γνωστό, παλιό κόλλημα!!!), με πρωταγωνιστή την καρδιά αυτή τη φορά και όπως είπαμε: 

ΝΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ, ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΑΞΙΖΕΙ!!!



























Και αφού είμαστε σε θέματα... καρδιάς, σήμερα θα σας αφήσουμε με κάτι που μας συγκίνησε πολύ: Ένα πολύ ξεχωριστό βραβείο που μας χάρισε η υπέροχη Marie (και παρά τις ενστάσεις μας να συμμετέχουμε σε παιχνίδια ερωτήσεων, αυτό αποτελεί εξαίρεση, μιας και αφορά.... ζωάκια!!!) Marie, ευχαριστούμε πολύ!!! 
Ακολουθεί το βραβειάκι και οι ερωτο-απαντήσεις μας... Ίσως κάποιοι δυσφορήσουν, δυσανασχετήσουν, διαφωνήσουν... Όμως αυτή είναι η δική μας αλήθεια... Όποιος θέλει, μπορεί να πάρει το βραβειάκι...


# Αγαπημένη ράτσα σκύλου...
Αν μου έβαζες το πιστόλι στον κρόταφο για να διαλέξω, μόνο τότε, θα έλεγα πως έχω μια μικρή αδυναμία στα Chow-Chow... Ποτέ, μα ποτέ όμως, δεν θα πλήρωνα για να αποκτήσω την οποιαδήποτε ράτσα, με τόσα αδέσποτάκια που υπάρχουν...

# Σε ποιο ζώο έχεις ιδιαίτερη αδυναμία?

Με το χέρι στην καρδιά, λατρεύουμε και οι 2 μας, τόσο πολύ τα ζώα, που είναι απίστευτα δύσκολο να εξηγήσουμε γιατί δεν μπορούμε να έχουμε αδυναμία μόνο σε ένα είδος ζώου...

#Έχεις κατοικίδια?
Ο Γιάννης έχει 2 σκύλους και 10 γάτες και εγώ έχω 7 γάτες... Υπήρχε περίοδος που κυκλοφορούσαν στην αυλή μας πάνω από 40 γάτες... Και δεν μιλάμε για άθλιες συνθήκες διαβίωσης που φοβάσαι να κυκλοφορήσεις... Όλα εμβολιασμένα, με το φαγητό, το νερό τους, καθαρά κτλ... Και πολλές από τις γάτες μου έχουν υπάρξει θύματα επιθέσεων... Άλλη είχε ατύχημα με αυτοκίνητο και έχει 3 ποδαράκια, άλλη είχε σπασμένη σπονδυλική στήλη από κλωτσιά, άλλος έχει ένα μάτι, όχι από αρρώστια, αλλά από πυροβολισμό στο πρόσωπο από κυνηγό... Κάποια στιγμή θα αναφερθώ εκτενέστερα σε τέτοιου είδους θέματα... Δυστυχώς, δεν γίνεται μια ζωή να κλείνεις τα μάτια σε τέτοια περιστατικά.... Αν θέλεις να αποδείξεις πως αξίζει να λέγεσαι άνθρωπος, δεν είναι ανάγκη καν να αγαπάς τα ζώα... Το μόνο που χρειάζεται είναι να τους δείχνεις σεβασμό... Αν έχεις καρδιά...
We do not own any of the images, videos, music etc, hosted in this blog, unless our logo is contained on them.
No copyright infringement intended.