❤ Πού και πού θα τα λέμε! ❤

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ!


Ναι! Ναι! Μην απορείτε! Σε εμένα αναφέρομαι! Γιατί ΚΑΙ παιδί είμαι (μίλησε κανείς?) ΚΑΙ μέσα στη λογική είμαι βουτηγμένη! Στο κάτω-κάτω, η λογική μπορεί να είναι και... υποκειμενική! Θα το διαπιστώσετε πιο κάτω!

-- Διαβάζεται σε 5 λεπτά --


Για αρχή, έχω ένα δωράκι που πέρασε από 1000 κύματα (μπορεί και περισσότερα!), για να φτάσει στα χέρια μου, καθώς η αποστολή του έγινε πριν τα Χριστούγεννα, χάθηκε και έγινε αποστολή ξανά! (Αλήθεια, αν χαθεί ένα δέμα, πού πηγαίνει? Αν δεν φτάσει στα χέρια του παραλήπτη, δεν θα πρέπει τουλάχιστον να επιστραφεί στον αποστολέα? Λέω εγώ τώρα... Σαν λογικό ον, αναρωτιέμαι...) Τέλος πάντων, το πακετάκι είναι πλέον στα χέρια μου και θέλω να πω 1000 ευχαριστώ στην υπέροχη και γλυκύτατη Ρουλίτσα μου: Στο κορίτσι με τη Σμαραγδένια ψυχή!
(Με κλικ στην εικόνα, πηγαίνετε απ' ευθείας στο blog της!)


Και συνεχίζοντας στα πλαίσια της λογικής, ξετρύπωσα εικόνες στα back up του υπολογιστή μου, με γατίσια λογική! Πάρτε μια γεύση!

Σαφέστατα! Το δεύτερο πιάτο είναι άδειο! ΔΕΝ το βλέπεις?

Αλλά και γεμάτο που είναι... εγώ θα φάω κατευθείαν από... την πηγή!

Τί κοιτάς? Έτσι μας βολεύει!

Τί όμορφο θερμαινόμενο κάθισμαααααα!

Ποια να ήταν η χρήση αυτής της τρύπας τώρα, ένας Θεός το ξέρει...

Βλέπεις κάτι παράξενο και με κοιτάς έτσι?

Πρόσεχε πού βάζεις το πόδι σου! Αυτό είναι το κρεβάτι ΜΟΥ!

Δε πα' να 'χεις δώσει ένα σκασμό λεφτά: Εγώ βολεύομαι μια χαρά στην κούτα!

Το ξέρω πως θα μπορούσα να βγω από την πόρτα, αλλά θέλω να σου αποδείξω πως χωράω ΑΚΟΜΑ από αυτό το τρυπάκι! Άρα, μήπως δεν με ταΐζεις καλά και μου λείπει βάρος?!

Τί έρωτας με την κούτα! Τελικά, ο έρωτας είναι παιδί της λογικής!
Και λίγο πριν το κλείσιμο, θα ήθελα να... παίξουμε! Η αλήθεια είναι πως εδώ και καιρό σκεφτόμουν να γράψω μία ιστοριούλα με χιουμοριστικό ύφος και να "συμπρωταγωνιστήσουν" μερικά blogs που λατρεύω! 
Στην πρώτη ιστορία (την οποία είχα δημοσιεύσει και στο facebook), πρωταγωνιστώ εγώ (προφανώς!) και δύο -για δέσιμο- φίλες, με τις οποίες δεν έχουμε συναντηθεί από κοντά, αλλά νομίζω πως έχουμε "κολλήσει"!  Η Λυσίππη και η Μιράντα! Στην κάθε μία από εμάς  έδωσα χαρακτηριστικά γνωρίσματα και νομίζω πως γίνεται αμέσως αντιληπτό, από όσους μας γνωρίζουν, ποιον ρόλο έχει η κάθε μία! Για όποιον δεν γνωρίζει, απλά ας περάσει μια βόλτα από τα κορίτσια και θα... καταλάβει!
-Προσέξατε πως έγραψα "πρώτη ιστορία"? Θα ακολουθήσουν κι άλλες με άλλους πρωταγωνιστές, αν το θέλετε, εν ελθέτω χρόνω!-

Την εικόνα την βρίσκετε ΕΔΩ!

Αν θέλετε, όποτε θέλετε, μπορείτε να συμμετάσχετε κι εσείς με δικές σας ιδέες! Πχ, μια εικόνα που αποτυπώνει τη σχέση ή τη γνωριμία σας με άλλα blogs, όπως έκανα εγώ πιο κάτω... Ή ένα ποίημα, ή ένα κείμενο, ή μία δημιουργία που σας θυμίζει ένα περιστατικό που ζήσατε με φιλαράκια από εδώ! Ή ένα παραμύθι ή ένα τραγούδι που έχετε ταυτίσει με αυτή τη διαδικτυακή παρέα! Το θέμα είναι τελείως ελεύθερο, χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό... Ο δικός μου σκοπός ήταν να γελάσετε και να γνωρίσετε και τα... εμπλεκόμενα ιστολόγια!


❤ ❤ ❤ ❤ ❤          

"Περιπλανώμενη μόνη και απροστάτευτη στα βάθη στης άγριας blog-ό-σφαιρας, η αμαζόνα Λυσίππη συναντά τυχαία ένα πακέτο μπισκότα (από τα γνωστά!) και θεωρώντας πως αυτά θα είναι υπεύθυνα για τη μη διατήρηση της άψογα γραμμωμένης σιλουέτας της, αποφασίζει να τα μαχαιρώσει... "Δεν φτάνει που υπάρχουν μελομακάρονα με σοκολάτα" σκέφτηκε, "θα μπω στον πειρασμό να δοκιμάσω και αυτά τα μπισκότα? Ε, όχι!" Και με μία γρήγορη κίνηση, καρφώνει το πακέτο στο κέντρο του.... Το τέλος του ήταν ακαριαίο... Παύση... Σιωπή... Εσωτερικός θρήνος για τους απανταχού λάτρεις της ζάχαρης...
Όλα αυτά συνέβαιναν υπό το άγρυπνο βλέμμα της πανέμορφης, πανέξυπνης και πάνσοφης κουκουβάγιας, που ως γνωστόν, δεν πολυκαίγεται για γλυκά (καλά, λέμε τώρα!) και γι' αυτό δεν πήρε μέρος στις πανούργες πράξεις της αμαζόνας... Κατά λάθος όμως, ενώ ήταν πάνω στο δέντρο και διάβαζε ένα λεξικό για να είναι σε εγρήγορση, κάτι της γαργάλισε την όσφρηση! Ναι, ήταν ένα μπισκότο (από τα γνωστά!) το οποίο είχε καταφέρει να βρει διέξοδο και είχε πέσει στο έδαφος! 
Συνεπαρμένη από πάθος για ζάχαρη, η κουκουβάγια έχασε τον έλεγχο των -υπέροχα διακοσμημένων πάντα- νυχιών της και άφησε το λεξικό να της ξεγλιστρήσει, καταλήγοντας τελικά, στο... κεφάλι της αμαζόνας!!! 
Από εδώ και πέρα η ιστορία είναι γνωστή: Η αμαζόνα κατάπιε το λεξικό, κάνοντάς μας να googlάρουμε τα πάντα (μόνο άρθρα και συνδέσμους δεν θυμάμαι να έχω ψάξει!), έγινε καλόκαρδη (αν και μια λόξα της έχει μείνει από την κατακέφαλη πρόσκρουση του βιβλίου πιθανότατα!) το μπισκοτίνι συνεχίζει ακάθεκτο να κλέβει καρδιές μικρών και μεγάλων, να θρέφει και να γαληνεύει ακόμα και τα πιο σκοτεινά μας ένστικτα, περιπλανώμενο σε δάση και κήπους και η πάντα απαστράπτουσα κουκουβάγια, δίνει λύσεις δίκαιες, με την εξυπνάδα, τη σοφία, την εμπειρία και τα εκατομμύρια ταλέντα της!!!
Τί λέγαμε? Α, ναι! Η πρώτη μας ομαδική φωτογραφία!!!"


❤ ❤ ❤ ❤ ❤  

Λοιπόν? Πώς σας φάνηκε? Ελπίζω να γελάστε, να επισκεφθείτε τις σελίδες των κοριτσιών και όσοι θελήσετε να παίξετε, ενημερώστε με, αν τυχόν και μου ξεφύγει η ανάρτησή σας!
#Thefellowshipoftheblogosphere




Επόμενο προγραμματισμένο ραντεβού: Παρασκευή 03 /04/2015!

Την αγάπη μας!

❣ Αν η ανάρτηση ξεπεράσει τα 200 σχόλια κ' αναζητάτε το δικό σας, ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ!




We do not own any of the images, videos, music etc, hosted in this blog, unless our logo is contained on them.
No copyright infringement intended.